-eskiciii?!
+buyur hanım abla
düşünülür... evde ne çok atılacak şey var kullanılmayan... balkonda duran dolap mesela... ama nasıl indirilir ki o şimdi aşağı?!... kazulet!! hani girerdik içine nefesimizi tutardık saklandıgımız yer belli olmasın diye... öyle büyüktü gözleri... içindeki çiviler üzerimizdekileri yırtardı zaman zaman gerci, ama olsun... sonradan daha çok sevecegim beyaz kazak mesela... iplerini çekmişti hep bi çivi... hani esraya ispanyol paça pantolon alındıgı zaman bana bulunamamıştı ya... kırılmiim diye annem de bana kazak almıştı... o işte... o zaman söyleyememiştim ama ben kazak istemiyodum ki... ispanyol paça kot pantolon istiyodum... patenlerle daha rahat oluyodu çünkü genişti ya paçaları... sahi patenlerimiz vardı... onları da vermeliyim belki eskiciye... atlı dedenin at arabasına tutunur güç harcamadan kayardık... kızardı ama olsun zevkliydi... hem kıyamazdı ki bize... bi de sis arabası vardı (sivrisinek ilacı sıkan araba değil)(sis arabası o!)... birbirimize çarpa çarpa koştururduk garip ama hoş kokulu dumanların arasında... hani bi keresinde düşmüştüm, dizim acımıştı... ama çok da acımamıştı, kalkmıştım... sonradan kaan'ın kardeşi söylemişti dizimin kanadığını... fb-gs maçı vardı o gün... dizimdeki taşı çıkarmaya çalışan hemşire ablanın "aa ama kocaman kız olmuşsun sen ağlamak yakışıyo mu hiç diimi amaa" demelerine aldırmazken, o an atılan galatasaray'ın golü şans eseri engellemişti hastaneyi ağlamaktan yıkmamı... o günden kalan dizimdeki büyük çirkin yara izi de çocukluğumdan bana hatıra işte..keşke her hatıra böyle masum olsa... ha eskici diyoduk...
-sağolasın eskici amca... unuttuğum, bi yerlere sıkışık kalmış geçmişimin, hatıralarımın, tebessümlerimin yerini hatırlattığın için... sağolasın...
Not: Bu yazı bana ait olan fakat geçmiş tarihli bir yazıdır.. İzinsiz kullanılmaması rica olunur :)
Sevgiler..
