26 Ocak 2011 Çarşamba

Bir Of Çeksem Karşıki Dağlar Yıkılır! :/


Canım çok sıkkın bilok!

Yeni iş bunalımı mı anlamadım?! Her şey batıyor.. Ve kimse beni anlamıyor.. Kime(aile veya dostlardan), "bu beni anlar" diye dert yansam ya dalga geçiyor, ya da yanlış anlıyor!

Ne yapacağımı şaşırdım.. Fabrika ortamında çok yeniyim.. Ben okul yıllarım boyunca, hep plazalar hayal ederken birdenbire bilmediğim bir dünyanın içinde, makinelerin yağlı parçaları avuçlarımda, "mühendis" kelimsenin anlamını ; ellerime, üretimden döndüğümde soğuktan kızarmış burnuma, hayatımda hiç yapmamış olduğum ve henüz 3 günlük çalışan olduğum halde benden sürekli yeni planlamalar bekleyen iş arkadaşlarımın yüzüne bilhassa "bunu bilmiyosa nası mühendis olmuş" diyebilmek için açık kapı kollayan sevgili işçilerimizin yüzlerine bakınca öğreniyorum..

İşimi ve iş ortamımı sevmeye çalışıyorum ama kimse yardımcı olmuyor.. Ha bu arada sorunum iş arkadaşlarımla falan değil.. Sağolsun hepsi çok anlayışlı ve yardımseverler..

Yakın çevrem beni böyle üzen..

Boğazımda kocaman bi yumru var.. Ağzımı açarsam eğer o yumru bulunduğu yerden fırlayacak ve etrafım bulanacak gibi geliyor..

Ben susayım ama sevdiklerim konuşsun, beni rahatlatsın istiyorum.. Ama onlar da dizi izlemeye gidiyor..

Biraz nazlanmak istiyorum.. Biraz.. Bu kötü ruh hali içindeyken çok mu???

Ooooofffff offff!

Sevgiler..
:*
:/

16 yorum:

ElanorTiwele dedi ki...

ay ben sana kıyamam :(

SWL dedi ki...

canım sanıyorum, ilk ciddi iş deneyimin kendi alanınla ilgili. ilk günlerde hep böyle olur. sebeple kendini fazla üzme. hep seni yanlış anlarlar, sanki sen dağdan gelmişsin bağdakini kovmuşsun gibi davranırlar. Ama o çekememezlikten olur. Çünkü sen şanslı olansındır. İlk günlerde farklı ve hırslı bir ortama girmeninde yabancılığıyla ruh halin afedersin ama bok gibi olur. İlk günlerimde bende böyleydim. Hatta 3-4 gün ağlayarak evde ben bir daha gitmicem dedim. Ama ya sabır ya sabır dayandım. Şu an aynı yerde 3,5 seneyi devirdim :) Herkes Seval hnm diye peşimde. Zamanında "bu nasıl okumuşta gelmiş, ben buraya 20 senemi verdim" diyenlere şu anda işi ben öğretiyorum, benden birşeyler kapmak için arkalarını kollamam için, can ciğer kuzu sarmasıyız..
Yani lafı uzattım, sakın ilk günlerin rehavetiyle ve duygusal düşünerek kararlar verme. Nötr ol, kim sana nasıl davranıyorsa aynı şekilde davran. Hiç kimseye de güvenme...

Hedonist Queen dedi ki...

Kıyamam :(

nisamu dedi ki...

Canım bol bol dua et.İnşallah en kısa zamanda ferahlarsın.

cicibebe dedi ki...

Elanor'cum :( kıyıyolar :(

Seval'cim evet ilk iş günüm.. iş yerinde kimseye bişi demiyorum zaten, bişiyi bilmesem bile susuyorum, zamanı gelince yapılır diyorum..ama yaşım küçük oldugu için, kendim daha küçük gösterdigim için sanırım işçiler ciddiye almıyor gibi bakıyolar :/ hepsi sen sen diye hitap ediyolar, ben ne kadar ciddi duruyo, tebessüm bile etmiyosam onlar o kadar sırıtarak gevşek konuşuyolar "sen" "yapıyon mu?" tarzında.. sabrediyorum canım, zor ama olacak :)) çok teşekkür ederim tavsiyelerin için :*

HQ'cim :(

cicibebe dedi ki...

nisamu'cum inşallah canım :/

AtolyeKedi dedi ki...

Canım benim ya kıyamam sana. Şu kadarını söyleyeyim yalnız değilsin her ortamda illaki böyle tuhaf düşünceleri olan insanlar çıkacaktır, onlara aldırış edersen tökezlenirsin. Hiiiç aldırmadan yoluna devam et. Çoğu kişi bir çok ünüversitenin bölümünü bitirince ne iş yapacaklarını bilmiyor ve ' orayı bitirince ne olcan sen? ' gibi abuk cahilce daha bir sürü soru soruyorlar. Asıl cahillik senin alanınla ilgili herşeyi bilmen gerektiğini düşünenlerde. Üstelik deneyim sahibi olmadan yıllar geçmeden uzmanlaşamazsın ki, tabi birde kendi işinle ilgili gelişmeleri takip etmelisin sen zaten bunları biliyorsun ama insanların bilmemesine yada düşünememesine şaşıyorum. Şu an çok sinir oldum anlatamam. Daha çok şey yazarım ama okurken sıkılma canım. Uzaktan ne yapılabilir bilmiyorum ama ya sabır!! beni getirtmesinler oraya

cicibebe dedi ki...

evren'cim çok sağol desteğin için canım.. Bi de bölüm soruyolar endüstri mühendisi diyorum.. 4 yıllık mı o 2 yıllık mı diyolar.. ve mühendisliklerin zaten 4 yıl oldugunu bilmeyen bu zihniyetler başlıyorlar söylemlere : bütün işi teknikerler yapıyo mühendislerin bişe yaptıgı yok bi imza atıp proje sahibi oluyolar bıkbıkbık.. valla ben de çok sinirliyim canım.. ama sabretmek gerek.. bikaç ay sonra bugunlere dönüp gülebilmeyi umut ediyorum.. tekrar çok teşekkür ederim..

cecilia dedi ki...

işyerinde ilk zamanlar hele de ilk işyerinin ilk zamanları çok çok zordur, yani bi gün güzel geçse tamam oldu desen bile ertesi gün muhakkak bilmediğin, yabancısı olduğun bazı şeylerle karşılaşıyosun, e çok doğal çünkü deneyimsizsin, o yüzden en ufak olumsuzluk bile seni acıtıp üzebiliyor, herkes sorunsuz, güzel, rahat bi iş ortamı hayal eder ama bazı aksaklıklar yüzünden hayalleri yıkılır gibi olur buda üzerinde çok düşünülünce insanı bunalıma, yanlış kararlar almaya sürükleyebilir. lafı uzatmadan diyeceğim cicibebecim soğukkanlı olman ve evet zor ama alışıcam, yapıcam, başarıcam demen bunları atlatman için şart,zaten zaman herşeyin ilacı, umarım herşey yoluna girecek ;)

ElanorTiwele dedi ki...

cicicim endüstri mühendisiymişsin hem de,ben de aynı bölümün öğrencisiyim ve aynı şekilde neci olcan sen? tarzında cümlelerle karşılaşıyorum

Staj yaptığım yerde,stajyer olmamdan dolayı çok takmamıştım ama,tüm işçilerde aynı hava vardı.

Sen hiç canını sıkma,gerçekten çok güzel bir mesleğin var,umarım çok güzel yerlere geliceksin..Gereken saygı ve sevgi zamanla oluşacaktır.

papatya dedi ki...

kuzumm aynı durumdayım galıba depresyona gırıyoruz bari birbirimize terapi tapalım bi ara yoksa patlıcam bende:)

Sümeyye dedi ki...

bu aralar bende öyleyim canım yaa,senin şu arada gösterdiğin yerlerden birine kaçıp kendimi bi kulebeye kapatmak istiyorum...

cicibebe dedi ki...

ceci'cim çok teşekkür ederim canım.. evet yapıcam ve kısa zamand abaşarıcam.. sabredicem, pes etmek yok :)) ve gördüm ki destekleriniz sayesinde bu, daha kolay olacak :)

elanor'cum çok haklısın.. her şey zamanla düzene oturacaktır.. ama işte başlarda biraz ümitsizliğe kapılıyor insan :) stajda ben de öyleydim, takmıyordum ama insan açıkçası biraz da fazla ilgi ve saygı bekliyor stajyer değil de mühendis kadrosuyla o koltukta oturunca :)) ayh egom düşmüş sanırım :p

papatyam demek hakikaten ilk iş yerindeki ilk zamanlar sendromu diye bişi var ve biz o sendromdayız şu an :))

sümeyecim ben de çoık istiyorum o yerlerden birine kaçmayı.. sanırım bunu bikaç hafta sonra yapabilecegim tekrardan :)) sen de içini ferah tut, bvaşka türlü atlatılmaz bu dönemler ben eminim :))

kiraz çiçegi dedi ki...

off kelimelerin kifayetsiz olduğunu böyle zamanlarda daha bi iyi anlıyorum. ne denir:S iyi düşün iyi olsun. bazen maalesf sıkıntılarla tek başımıza mücadele etmek zorunda kalıyoruz.ama sonunda daha güçlü olup çıkıyoruz. tez zamanda rahatlaman dileğiyle cancazım,sevgiler:)

Yeşim dedi ki...

Ayy canım yaa kıyamam sana :I Dayanmak güçlü olmak zorundasın tatlım. Haklısın iş yerinde insanlar çoğu zaman acımasız oluyorlar. Azmin ve kararlılığınla bu zor günlerin üstesinden gelebilirsin. Sakın pes etme, sıkılınca gel yaz bak biz buradayız, nazını çekeriz hiç merak etme. Öperim kocaman :)

cicibebe dedi ki...

kirazım çiçeğim teşekkür ederim canım.. iyi düşünmeye çalışıyorum elimden geldigince :)

Yeşim'cim haklısın canım, güçlü olmam lazım ama bazen sinirler boşalabiliyor :) pes etmek yok :) hem neticede nereye gidersem gideyim aynı sıkıntıları yaşamayacak mıyım iş hayatında.. dumak yok yola devam! :p